Converging Visions #5Karine Versluis

Converging Visions #5 – Karine Versluis

Improvisatie in het kwadraat

Mijn fotoproject gaat over Kuramo Beach, een strand in Lagos op Victoria Island waar mensen uit heel Nigeria naartoe komen met hoop op een nieuwe toekomst. Het is een plaats die altijd in beweging is. Ik gebruik het als metafoor voor de (snelle) ontwikkelingen in heel Lagos stad. Velen komen naar Kuramo Beach om mee te profiteren van de economische groei, maar om dat te bereiken moet je eerst zien te overleven in dit menselijke broeinest. Kuramo Beach, sinds 1999 oorspronkelijk bedoeld voor toerisme, is door de jaren heen veranderd in een sloppenwijk. Ik ben benieuwd naar de mensen die daar komen. Wat zijn hun dromen, wat willen ze bereiken in Lagos en hoe doen ze dat?

karine1

© Karine Versluis

Via fotograaf Aldolphus Opara heb ik Kay leren kennen, eigenaar van een bar op Kuramo Beach. De eerste week leidt Kay me rond op het strand omdat het te gevaarlijk is om alleen rond te lopen. Kay brengt me in contact met verschillende mensen zodat ik de tweede en derde week vrij zal kunnen rondlopen om te fotograferen. Na een week heb ik voorzichtig voor het eerst gefotografeerd tijdens het nachtleven van Kuramo Beach. Het is rauw en bruisend, met fotogenieke mensen en boeiende levensverhalen. Een project naar mijn hart.

Diezelfde nacht, net nadat ik vertrokken ben, is er een politie-inval. De overheid besluit van het ene op het andere moment om Kuramo Beach binnen 24 uur te sluiten. Door veel illegale aanbouw en aanwezigheid van criminele activiteiten en prostitutie, moet Kuramo Beach dicht en opgeruimd worden. Om 12 uur de volgende dag dient het dorp van vijf- tot tienduizend inwoners leeg te zijn. Een grote bulldozer rijdt rond en walst het dorp letterlijk plat. Daar sta ik dan met mijn camera een beetje schaapachtig toe te kijken terwijl iedereen ineens dakloos is. Niemand die dit heeft kunnen bedenken. Weg Kuramo Beach en weg project.

 

karine2

© Karine Versluis

Ter plekke besluit ik over te gaan op plan B om de komende dagen het proces van de neergang van Kuramo Beach te registreren. Tijdens het fotograferen word ik aangehouden door de Secret Security Service (Nigeriaanse C.I.A). Blijkbaar heb ik een officier in burger gefotografeerd. Ik moet de volgende dag op het politiebureau verschijnen. Daar aangekomen mag ik na wat gepraat weer weg, maar ik mag het strand niet meer op. Het hek van Kuramo Beach wordt geblokkeerd door de politie die in grote getale aanwezig is. Weg plan B.

Ik ben een fotograaf die normaal gesproken altijd eerst onderzoek doet, langzaamaan een project inrolt en dan pas begint met fotograferen. Het gaat deze keer allemaal anders. Maar fotografen Adolphus Opara en Abraham Oghobese zijn positief. “Je hebt juist geluk!”, zegt Abraham. “Je ervaart nu echt hoe Lagos kan zijn. Alles verandert steeds en je moet continu anticiperen op wat er gebeurt. Zo is het leven hier.”
Ze hebben natuurlijk gelijk. Ik dacht dat ik aardig kon improviseren, maar vergeleken bij de gemiddelde Nigeriaan ben ik een amateur.

karine3

© Karine Versluis

We zijn bijna twee weken verder en het is nog steeds niet duidelijk waar het heen gaat met mijn project. Zo nu en dan als de agenten weg zijn, ga ik samen met Kay Kuramo Beach op, maar er is haast geen mogelijkheid om te fotograferen.

karine4

© Karine Versluis

Uiteindelijk kom ik Favour tegen, een meisje van 21 jaar. Ze is vier maanden geleden vanuit Oost-Nigeria naar Lagos gekomen. Ik heb haar de eerste week op Kuramo Beach ontmoet. Ze woonde op Kuramo Beach maar leeft nu op straat. Ze probeert op allerlei manieren om aan inkomsten te komen maar dat valt niet mee. Ze is als vele jonge mensen die naar Lagos komen. Ik besluit Favour te volgen met de camera, ze vindt het goed. Maar ook bij mijn nieuwste plan gaat alles anders. Favor verdwijnt zo nu en dan. Ik struin dan hele middagen de omgeving af om haar te zoeken. Eindelijk vind ik haar weer terug en maken we een afspraak voor de volgende dag. Diezelfde avond krijgt Kay een klapband met de auto: De  afspraak gaat niet door. Ik ben al aan het denken over een plan D en plan E. Uiteindelijk lukt het een paar dagen later om Favor weer te vinden en ik richt me op haar persoonlijke verhaal. Het zal een verslag in beeld en tekst worden.

Lagos heeft me gedwongen om op een andere manier te werken en daardoor ook op een andere manier naar mijn werk te kijken. Loslaten, meebuigen met de situatie en steeds weer opnieuw beginnen. Nigerianen zijn hier kampioen in.
Afsluiting Converging Visions Deel 1

Converging Visions deel 1 zit er op. We zijn allemaal veilig teruggekomen met heel veel nieuwe ervaringen en inzichten. Er zijn nieuwe vriendschappen ontstaan en we hebben veel zin om straks de Nigeriaanse fotografen in Nederland te verwelkomen en te zien hoe zij naar Nederland kijken. De komende maanden zal er hard gewerkt worden om dit organisatorisch voor elkaar te krijgen.
Wordt vervolgd!

INTERNATIONAL