In het kader van de FOTODOKs tentoonstelling (On)Zichtbaar is de serie Domestic Slavery van de Franse fotograaf Raphaël Dallaporta samengebracht in een publicatie. Deze publicatie, over moderne slavernij in Parijs, is een samenwerking tussen de fotograaf, ontwerpers Kummer & Herrman en FOTODOK. 

De publicatie, die tegelijkertijd ook als een serie klein formaat affiches te gebruiken is, is niet alleen te zien in de tentoonstellingsruimte, maar ook in de openbare ruimte in het centrum van Utrecht.

Deze unieke publicatie is voor slechts 10 euro te koop bij: FOTODOKs tentoonstelling (On)Zichtbaar, Boekhandel Steven Sterk (Utrecht), Shashin (Amsterdam) en te bestellen via:

Botte Jellema in gesprek met fotograaf Ivo van der Bent en FOTODOKs Femke Lutgerink over het zichtbare en onzichtbare in de fotografie.

luister hier

FOTODOK heeft één van de deelnemende fotografen van de tentoonstelling (On)Zichtbaar uitgenodigd om naar Utrecht te komen. De Franse fotograaf Charles Fréger zal op 19 februari een lezing geven.

Fréger is een portrettist pur sang en heeft zichzelf volledig toegelegd op de representatie van uiteen-lopende sociale groepen. Recent werk laat zien dat hij probeert deel uit te maken van de groep die hij fotografeert en daarom de plaats achter de camera soms verlaat.

  “VIS VOLUNTATIS, EO SOLUS INTRA CIRCULUM. This motto is now mine. Desire, I get alone into the circle. The field of photography is not enough for me now, not at all.”

Lees meer

FOTODOK start het nieuwe jaar met de internationale groepstentoonstelling (On)Zichtbaar met werk van de fotografen Ivo van der Bent (Nederland), Raphaël Dallaporta (Frankrijk), Tina Enghoff (Denemarken), Charles Fréger (Frankrijk) en Eva Hofman (Nederland).

(On)Zichtbaar

Wanneer: 29 januari t/m 28 februari 2010

Opening: donderdag 28 januari 2010 vanaf 17.30 uur

Waar: Van Asch van Wijckskade 28

Openingstijden: do t/m zo 12-18 uur

lees meer

Grotere kaart weergeven

Raimond Wouda over LA Crash

Er zijn van die momenten dat je de realiteit begint te wantrouwen. De gesprekken lijken net dialogen uit een film of een boek en de setting is zo onwaarschijnlijk dat het wel fictie moet zijn. Je voelt je net Jim Carrey in de Truman Show en je duist volledig in het duister over waar de filmset eindigt of begint. Realiteit wordt fictie en fictie wordt realiteit.

lees meer